خیلی از مالکان خودرو بعد از دیدن خط و خش های ریز چرخشی (سوئیرل مارک) زیر نور آفتاب به این فکر می افتند که رنگ ماشین را پولیش کنند. اما سؤال مهم تر این است که هر چند وقت یکبار ماشین را پولیش کنیم و زیاده روی در این کار چه تأثیری روی رنگ می گذارد. پولیش یک ابزار ترمیم است، نه یک عادت دوره ای. در این راهنما بررسی می کنیم پولیش دقیقاً چه می کند، چرا تعداد دفعات پولیش ماشین به ضخامت رنگ و کیلر بستگی دارد و چطور با واکس و سرامیک فاصله بین پولیش ها را طولانی تر کنیم.
پولیش یک فرایند سایش کنترل شده روی سطح رنگ است. در این فرایند لایه بسیار نازکی از کیلر برداشته می شود تا خط و خش های سطحی، مات شدگی و آلودگی های چسبیده به سطح از بین برود و براقیت و عمق رنگ برگردد.
نکته ای که خیلی ها اشتباه می گیرند این است که پولیش با واکس و سرامیک فرق دارد. پولیش سطح را اصلاح می کند و واکس یا سرامیک از سطح اصلاح شده محافظت می کنند. اگر بعد از پولیش هیچ لایه محافظی روی رنگ نگذارید، سطح براق اما بی دفاع می ماند و خیلی زود دوباره خط و خش می خورد.
هر پولیش، حتی ملایم، مقداری از کیلر را برمی دارد و این لایه قابل بازسازی نیست. به همین دلیل تصمیم گیری درباره تعداد دفعات پولیش ماشین باید بر اساس وضعیت واقعی رنگ باشد، نه بر اساس یک تقویم ثابت.
روی رنگ پایه خودرو یک لایه شفاف به نام کیلر قرار دارد که براقیت، عمق رنگ و مقاومت در برابر اشعه UV را تأمین می کند. ضخامت این لایه با میکرون اندازه گیری می شود و در رنگ های کارخانه ای و دوباره کاری شده یکسان نیست. در کارگاه های دیتیلینگ پیش از هر پولیش سنگین، ضخامت رنگ با ضخامت سنج بررسی می شود.
میزان برداشت رنگ به ترکیب سه عامل بستگی دارد: سایش پولیش یا کامپاند، زبری پد و نحوه کار با دستگاه. یک پولیش نرم با پد نرم و دور پایین سایش بسیار کمی دارد، در حالی که کامپاند زبر با پد سخت و فشار زیاد می تواند در چند ثانیه لایه قابل توجهی از کیلر را بردارد. یک قاعده رایج در کارگاه ها این است که همیشه از کم سایش ترین گزینه شروع کنند.
برای این سؤال یک عدد ثابت وجود ندارد، اما می توان بر اساس وضعیت خودرو تصمیم گرفت. جدول زیر جمع بندی تجربه رایج دیتیلرها است و به عنوان راهنمای تصمیم گیری کاربرد دارد، نه یک قانون قطعی.
| وضعیت خودرو | فاصله معمول | نوع پولیش |
|---|---|---|
| خودروی روزمره با شستشوی منظم و لایه محافظ | یک بار در سال یا دیرتر، فقط در صورت نیاز | پولیش نرم |
| خودروی بدون محافظ با پارک در فضای باز | بررسی هر شش ماه تا یک سال | نرم یا تک مرحله ای |
| خودرویی که تازه خط و خش سطحی برداشته | بلافاصله بعد از شستشوی اصولی، بدون تکرار | پولیش نرم با پد نرم |
| خودروی دوباره رنگ شده یا با رنگ حساس | فقط با بررسی ضخامت و نظر متخصص | کم ترین سایش ممکن |
| خودروی دارای کاور PPF یا پوشش سرامیکی | پولیش ساینده انجام نمی شود | شستشو و نگهداری پوشش |
همان طور که در جدول مشخص است، خودرویی که مرتب شسته می شود و لایه محافظ دارد ممکن است ماه ها پولیش ساینده لازم نداشته باشد. در مقابل، خودرویی که در فضای باز پارک می شود و هیچ محافظی ندارد زودتر به اصلاح سطح نیاز پیدا می کند.
خودروهای دارای کاور PPF یا پوشش سرامیکی در دسته جداگانه ای قرار می گیرند. روی این پوشش ها پولیش ساینده انجام نمی شود، چون هدف پولیش اصلاح خود کیلر است نه پوشش محافظ. برنامه نگهداری این خودروها شامل شستشوی اصولی و محصولات مخصوص همان پوشش است.
انتخاب نوع پولیش تعیین می کند چقدر از رنگ برداشته شود. سه مسیر رایج وجود دارد.
در عمل، دیتیلرها معمولاً با یک تست کوچک روی نقطه ای پنهان شروع می کنند تا ببینند کم سایش ترین ترکیب جواب می دهد یا نه. این تست، بهترین راه جلوگیری از برداشت بی دلیل رنگ است.
بخش زیادی از خط و خش هایی که به پولیش نیاز پیدا می کنند در مرحله شستشو و خشک کردن ایجاد می شوند. اگر این مرحله اصلاح شود و یک لایه محافظ روی رنگ باشد، فاصله بین پولیش ها طولانی تر می شود.
واکس ساده ترین لایه محافظ است. یک واکس باکیفیت سطح را آب گریز می کند و تماس مستقیم آلودگی با کیلر را کاهش می دهد. واکس باید دوره ای تجدید شود و ماندگاری آن به شرایط نگهداری خودرو بستگی دارد. برای دیدن گزینه های موجود می توانید واکس خودرو برای بدنه و تایر را بررسی کنید.
پوشش سرامیکی لایه ای بادوام تر از واکس ایجاد می کند و به همین دلیل تعداد دفعات پولیش ماشین را کمتر می کند. سرامیک جای پولیش را نمی گیرد، بلکه بعد از پولیش و آماده سازی سطح اجرا می شود. اجرای سرامیک روی رنگ آلوده نتیجه مطلوب نمی دهد. اگر به این مسیر فکر می کنید، از دسته سرامیک بدنه خودرو شروع کنید و دستورالعمل سازنده همان محصول را مبنا قرار دهید.
کاور PPF یک لایه فیزیکی روی رنگ است و در برابر سنگ پرتاب و خط و خش مکانیکی محافظت می کند. خودرویی که PPF دارد نیاز کمتری به پولیش پیدا می کند. برای آشنایی با انواع پوشش ها، دسته کاور و تجهیزات کاور PPF را ببینید.
اگر رنگ خودرو سالم است و تصمیم گرفتید خودتان پولیش کنید، این ترتیب کار را رعایت کنید. اگر رنگ دوباره کاری شده یا نازک است، پیش از شروع با متخصص مشورت کنید.
برای انتخاب پد مناسب هر مرحله، پد و بکینگ پد پولیش را ببینید. اگر تجربه کار با دستگاه روتاری را ندارید، شروع با دستگاه پولیش اوربیتال ایمن تر است. برای سطوح باریک و رنگ های حساس، ست دیتیلر مینیاتوری گزینه بهتری است.
همه خط و خش ها با پولیش حل نمی شوند. اگر خط و خش با ناخن حس می شود یا رنگ در آن ناحیه از بین رفته، پولیش فقط سطح اطراف را نازک تر می کند. در این حالت راه حل درست، رنگ آمیزی موضعی یا مراجعه به صافکار و نقاش است.
خودروهای دوباره رنگ شده، خودروهای کلاسیک و خودروهایی که قبلاً چند بار پولیش سنگین شده اند باید قبل از کار با ضخامت سنج بررسی شوند. بررسی لبه ها با چراغ تشخیص رنگ هم کمک می کند نقاط نازک شناسایی شود. اگر از سابقه رنگ خودرو مطمئن نیستید، تصمیم گیری را به دیتیلر باتجربه بسپارید.
عدد ثابتی وجود ندارد. خودرویی که مرتب شسته می شود و لایه محافظ دارد، یک بار در سال یا دیرتر هم کافی است. خودروی بدون محافظ که در فضای باز پارک می شود معمولاً هر شش ماه تا یک سال بررسی وضعیت لازم دارد.
بله، هر پولیش ساینده بخشی از کیلر را برمی دارد و این لایه بازسازی نمی شود. پولیش مکرر و سنگین ضخامت رنگ را کم می کند و رنگ را در برابر آفتاب و آلودگی حساس تر می کند.
پولیش ساینده را نباید به یک برنامه ماهانه تبدیل کرد. کارهای ماهانه جای خود را به شستشوی اصولی، پاک کردن لکه های تازه و تجدید واکس بدهید و پولیش را فقط وقتی نشانه های واقعی نیاز دیده شد انجام دهید.
خط و خش سطحی که فقط در کیلر است با پولیش از بین می رود. خط و خشی که به لایه رنگ پایه رسیده یا با ناخن حس می شود با پولیش کامل برطرف نمی شود و نیاز به ترمیم رنگ دارد.
سطح را با چربی زدا و آماده سازی سطح پاک کنید و بلافاصله یک لایه محافظ مثل واکس یا سرامیک اعمال کنید. بدون این مرحله سطح براق خیلی زود دوباره خط و خش می خورد.
پاسخ به سؤال هر چند وقت یکبار ماشین را پولیش کنیم به وضعیت رنگ، ضخامت کیلر و نحوه نگهداری خودرو بستگی دارد، نه به یک تقویم ثابت. پولیش یک ابزار اصلاح سطح است و هر بار بخشی از رنگ را برمی دارد، بنابراین باید کم ترین تکرار و کم ترین سایش را داشته باشد. تمرکز اصلی را روی شستشوی اصولی، رفع آلودگی سطح و نگه داشتن یک لایه محافظ بگذارید تا نیاز به پولیش ساینده کمتر شود. اگر می خواهید محصولات مرتبط با این مراحل را ببینید، دسته پولیش ها و کامپاندها نقطه شروع مناسبی است.
مطالب مرتبط
